Einde van een tijdperk

Het brandweerkorps van Mechelen werkte sinds 1954 autonoom als beroepskorps.

De brandweerhervorming maakte hier een einde aan, want vanaf 2015 zou het deel gaan uitmaken van de hulpverleningszone Rivierenland en moest het gaan samenwerken met vrijwilligerskorpsen.

Dit was al meteen een eerste struikelblok. Er waren veel onduidelijkheden en er was geen open en duidelijke communicatie vanuit de leiding naar de manschappen toe, dit leidde tot ontevredenheid en frustratie in het korps.

Om de gemoederen te bedaren sprak kapitein Maudens de manschappen toe tijdens het ochtendappel op 5 maart 2015.

Hij verzekerde dat er niet meteen grote wijzigingen zouden doorgevoerd worden en dat hij zijn korps steunde. Niets was minder waar want in de pers verscheen 's anderendaags een artikel waarin stond dat Mechelen in de toekomst met vrijwilligers zou gaan werken.

De misnoegdheid onder het personeel was duidelijk merkbaar en de vakbond organiseerde een vergadering in de kazerne waarop het stadsbestuur o.l.v. burgemeester Bart Somers werd uitgenodigd. Vreemd genoeg was de bevelhebber zelf niet eens aanwezig. Er kwam geen duidelijk antwoord op alle speculaties die de ronde deden.

De spanningen tussen het bestuur en de manschappen liepen hoog op. Een groot deel van de manschappen moest zich achteraf bij de politie gaan verantwoorden voor enkele vernielingen die aangebracht werden in de kazerne. Het stadsbestuur voerde hun plannen toch door en de zone werd officieel opgestart.

Een eerste maatregel die men in Mechelen nam was het afschaffen van de radiokamer. De telefooncentrale in onze kazerne werd al sinds de jaren '60 door onze eigen mensen bemand. Dit zou voortaan gebeuren door personeel van de zone (burgers en vrijwilligers).

Het personeelsbestand werd verder afgebouwd en al wie met pensioen ging werd niet vervangen. Men zou dit wel opvangen door vrijwilligers in te schakelen, dit was niet volgens de eerder gemaakte afspraken in 2005 en zorgde voor veel stof tot discussie.