Mechelen: donderdag, 25 juni 2026
Oudgediende Joost Cluytens (Mechelen, geboren op 4 feb. 1855 en ✟ op 4 aug. 1939), was sinds 1 september 1875 pompier en stadsschouwveger in Mechelen. Hij woonde in de Schaalstraat, die bij oudere Mechelaars ook bekend stond als het Schouwvegersstraatje. Hij draagt met fierheid 16 eretekens voor daden van Moed en Zelfopoffering.
Hij volgde zijn vader Petrus Cluytens pompier van 29 oktober 1859 en overleden op 7 juni 1866 in het korps op. Hij trad in dienst als 21 jarige bij het toenmalige korps. Wie wat van de geschiedenis van ons korps weet, kent ook de 1e sergeant Josse, de gedienstigheid in persoon, steeds stipt als een horloge.
Dat Cluytens gedurende zijn 50 jaren bij de brandweer, waarvan 58 jaar actief en 2 jaar
als ere-1e sergeant, heel
wat heeft meegemaakt hoeft geen betoog.
Zijn twee zonen en een kleinzoon waren ook pompier. Hij stond bij brand en onheil op de hoogste en gevaarlijkste posten en plaatsen, tussen rook en vuur.
Uit talrijke herinneringen onthouden we de grote brand van 1900 in de meubelfabriek Verheyden in den Bruul, waarbij het zo geweldig vroor dat zijn voeten in zijn botten waren vastgevroren en hij zelf van de muur waartegen hij leunde niet meer weg kon.
Met weemoed dacht hij terug aan de brand rond hetzelfde tijdstip in de Milsenstraat waarbij zijn neef pompier Alfons op slag gedood werd en vier andere brandweermannen zo erg gekwetst werden dat één van hen een paar dagen later aan zijn verwondingen overleed.
Met fierheid vertelt hij ons echter over de drie mensenlevens die hij redde bij de instorting van het huis Godenne op de Grote Markt in de nacht van 15 op 16 oktober 1910. Daarnaast slaagden een paar moedige burgers erin om vier personen die onder het puin bedolven lagen uit te graven.
Hulpvaardigheid
Een andere vorm hiervan was de bijstand aan personen in nood, zoals bij brand. In de herkenning van daden van moed en zelfopoffering droegen ook de nationale overheid en met name de koning hun steentje bij.
Met veel bravoure kenden zij ronkende eretitels toe en deelden zij op bijzondere plechtigheden eretekens uit, vergezeld van fraaie diploma's. Ook Mechelaar Georges Cluytens kreeg deze onderscheiding.
Dat al deze daden beloond werden alhoewel niet altijd naar verdienste, bewijzen ons de 16 eretekens waarvan een tiental van Eerste, Tweede en Derde klasse voor daden van Moed en Zelfoppering die Cluytens werden toegekend en die hij met fierheid draagt.
In die tijd was dit blijkbaar geen uitzondering; naast Joost Cluytens waren er respectievelijk nog andere trouwgedienden, nl. J. Van den Bergh, fourier in het korps had er 38 jaar dienst opzitten, verder sergeant-secretaris Pol Marck 45 jaar, sergeant J. Cuypers 39 jaar.
De familie Cluytens was in Mechelen alom gekend als schouwvegers. In 1857 waren er al twee Cluytens actief in het korps. In 1859 was een zekere Cluytens E.J.M pompier, in 1881 waren de broers Pierre en Jozef lid. Ten tijde van het gewapend korps was Jos Cluytens brigadier. In 1919 was Georges Cluytens sergeant, ook de broers Eduard en Remy waren pompier. Sergeant Remy had 31 jaar dienst en zijn broer Eduard 25 jaar als sergeant-fourier. De meeste onder hen woonden in het Schouvegerstraatje (tegenwoordig is dat de Schaalstraat).
In de nacht van 4 mei 1904 breekt brand uit in een magazijn in de Moenstraat. Tijdens de blussingswerken stort een muur in, de 33 jarige Alfons Cluytens wordt bedolven onder de brokstukken en overlijdt ter plaatse. Sergeant-majoor Dogaer, de pompiers Maes, Van Malderen en De Coninck raken eveneens ernstig gewond.
Copyright - 2026 - Designed by DiLuc - Hosting Combell